Wat doet de Scenar?
De Scenar (Self Controlling Energo Neuro Adaptive Regulator) is een klein apparaatje, dat in de zeventiger jaren door een team van Russische wetenschappers ontwikkeld is voor hun kosmonauten. Met de Scenar konden zij, zonder het gebruik van medicijnen, eerste hulp bij ongelukken verrichten, pijn bestrijden en andere lichamelijke ongemakken behandelen. Dit was wenselijk, omdat het water in de ruimte gerecycled wordt, en afvalresten van medicijnen niet welkom waren. Na meer dan 50.000 geanalyseerde behandelingen is gebleken dat het effect van de Scenar veel verder reikt dan men dacht.


Met het ontwikkelen van de Scenar hebben de wetenschappers uiteindelijk de ‘Orde van Lenin’ gekregen, de Russische equivalent van de Nobelprijs. In plaats van het bestrijden van de symptomen, bleek de Scenar de oorzaak van een probleem aan te pakken door
het zelfgenezende vermogen van het lichaam te stimuleren.

Hoe werkt het?
Elke plek in het lichaam, of dit nu een orgaan, een spier of een huidgebied is, is door middel van zenuwbanen verbonden met het centraal zenuwstelsel bestaande uit de hersenen en het ruggemerg. Bij pijnklachten bestaat er een disbalans van het lichaam op de plek die pijn doet, en soms ook op andere plaatsen van het lichaam waar iemand geen last heeft. Met de Scenar kan een dergelijke disbalans vastgesteld worden. Dit gebeurt door het apparaatje op de pijnlijke plek te plaatsen en af te lezen. Op andere plaatsen die met deze pijnplek te maken hebben, worden ook metingen aan het lichaam gedaan.

De disbalans zegt iets over de veranderde communicatie tussen de pijnlijke plek en het centrale zenuwstelsel. Met behulp van de Scenar, die naast het detecteren van de disbalans ook stimulerende prikkels uit kan zenden, wordt vervolgens het centrale zenuwstelsel geprikkeld om de verzorging van het aangedane lichaamsdeel te verbeteren.

Dit gebeurt enerzijds door prikkelgeleiding via de zenuwbanen. Daarnaast worden ook stoffen als neuropeptiden geactiveerd om het herstel van de pijnplek te bevorderen.

De huid en het zenuwstelsel stammen in de ontwikkeling van de mens uit een identiek weefsel, waarmee gelijk verklaard wordt waarom de Scenar via de huid met het centrale zenuwstelsel kan communiceren.

In feite verbetert de Scenar dus via de huid de communicatie tussen lichaam en het centrale zenuwstelsel zodat zelfherstel weer plaats kan vinden. Je kan ook zeggen dat de Scenar een dialoog met het lichaam aangaat. Deze dialoog wordt ondersteund en geleid door reacties van de huid van de patiënt (bv het roder of bleker worden) en het apparaatje zelf (via een piepsignaal of door bv meer kleven aan de huid). De Scenar is een zelflerend apparaat, dat zich steeds aanpast aan de signalen die het lichaam geeft. Er kan dus geen gewenning aan deze therapie optreden.

De behandelde punten op het lichaam zijn dus niet altijd identiek aan de manifestatieplek van de klacht zelf. Dit komt doordat één zenuwbaan met verschillende delen van het lichaam verbonden kan zijn. Daardoor wordt waargenomen dat na de behandeling van een acute pijnlijke plek ook andere onderdrukte klachten verdwijnen of zelfs weer tijdelijk aanwakkeren.

Bijwerkingen
De behandeling is volstrekt vrij van bijwerkingen. In contact met de huid kan men de impulsen van het apparaatje ervaren van zwak kriebelen tot iets scherpere prikjes. Verder is het normaal dat bij een natuurgeneeskundige behandeling (zoals de SCENAR) eerst een zogenaamde actieve reactie of geneespijn ontstaat. Deze nawerking zegt vaak iets over de doeltreffendheid van de behandeling en verdwijnt vanzelf in korte tijd.

Positieve bijwerkingen zijn toename van energie en welbevinden en een diepere en verkwikkende nachtrust. Het is weliswaar geen wonderapparaatje en toch zijn de mogelijkheden fascinerend.

Aantal behandelingen
Om een pijnklacht te verminderen en zo mogelijk op te heffen zijn meestal een aantal Scenarbehandelingen nodig. Als het lichaam, of een deel daarvan, langere tijd in disbalans is, raakt het hieraan gewend. Het kost dan enige tijd om zo'n patroon te doorbreken.

Daarnaast wordt het aantal behandelingen bepaald door de individuele reaktie op de therapie. In het algemeen zijn bij acute klachten 1–5 behandelingen voldoende. Bij chronische klachten zijn soms meer sessies nodig.

Om de klacht goed aan te pakken en het (pijn)patroon te doorbreken dienen de behandelingen 3x per week plaats te vinden Indien dit niet mogelijk is, bestaat er de mogelijkheid om een ‘homedevice’ te huren. Dit is een vereenvoudigde versie van de Scenar, waarmee men zichzelf na instructie kan behandelen gedurende de dagen dat men niet door de therapeut wordt behandeld. Deze werkwijze is niet in alle gevallen mogelijk.

Indicaties
Migraine, nek- en schouderpijn, tenniselleboog, carpaal tunnelsyndroom, gewrichtsklachten, rug, knie en heupklachten, ischias, frozen shoulder, spijsverterings-problemen, KNO-problematiek, eczeem en eigenlijk alle vormen van pijn kunnen met succes behandeld worden.

Meer dan 5000 succesvolle Scenar-behandelingen zijn gedocumenteerd. Op de universiteit van Wenen wordt de werking van deze behandelingsmethode op eierstokcysten onderzocht. Op de universiteit van Würzburg worden in een studie psychosomatische pijnen met de Scenar behandeld. In het plaatselijke ziekenhuis van de Duitse stad Wertingen worden sinds juni 2004 fracturen postoperatief met de Scenar behandeld. Behandelingen kunnen zowel bij acute als chronische kwalen in elk stadium worden toegepast.

Contra-indicaties
Scenarbehandelingen zijn gecontraïndiceerd bij mensen met een pacemaker, of andere elektronische besturingseenheden.

Bij zwangerschap is plaatselijke behandeling in het baarmoedergebied niet aan te bevelen. Voorts zijn behandeling van pas ontstane trombose en ter plaatse van een tumorgezwel gecontraïndiceerd.

Meer weten?
Een artikel over de Scenar verscheen in Vakblad voor de Natuurgeneeskundige (juni 2009). Het artikel is hier als PDF te downloaden (650 kilobyte).
Zie ook bij de links voor websites met info over de Scenar.